سوخت هستهای در محفظههایی نگاهداری میشود. این محفظهها از فلزاتی خاص ساخته شدهاند و نوترونهای زیادی را جذب نمیکنند. جنس این فلزات باید از نوعی باشد که بتوان آنها را به شکل خیلی نازک در آورده ، به دقت طرحریزی نموده ، بسیار محکم کرده بین این محفظهها میلههایی فلزی وجود دارد که نوترونهای بیشتری جذب میکند. برای کنترل تعداد نوترونهای آزاد شده ، میتوان میلهها را به طرف داخل یا خارج حرکت داد. تمامی راکتورهای هستهای را در محفظه فولادی به ضخامت چند اینچ قرار میدهند.
در برخی راکتورها از سدیم مایع ، بعنوان مایع خنک کننده استفاده میشود. مهمترین عامل درباره فلزی که در راکتور هستهای استعمال میشود، دانستن رفتارهای هسته مرکزی آن است. آیا تجزیه میشود، نوترون را جذب و یا از خود عبور میدهد؟ این نکته نیز ضروری است که فلزات در حرارتهای بالا مقاومت نموده، زنگ نزده و ترک بر ندارد.